เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม 2567 ครอบครัวของเด็กหญิงวัย 19 ปีได้ร้องเรียนถึงการกระทำของคนขับรถตู้ที่ใช้กำลังบังคับและขู่เข็ญเพื่อบังคับให้เกิดพฤติกรรมไม่เหมาะสม โดยเหตุเกิดในช่วงเช้ามืดวันที่ 21 ธันวาคม และแม้ว่าจะมีการแจ้งความแล้วแต่คดียังไม่มีความคืบหน้า ซึ่งทางครอบครัวกังวลว่าผู้กระทำจะไม่ได้รับโทษอย่างเหมาะสม นอกจากนี้ยังมีการโพสต์บนโซเชียลมีเดียที่เยาะเย้ยครอบครัวผู้เสียหาย ขณะเดียวกันมีผู้หญิงรายหนึ่งที่เคยประสบเหตุการณ์คล้าย ๆ กันเมื่อหลายปีก่อนมาเปิดเผยเรื่องราวของตนเอง
ความกังวลและความล่าช้าในการดำเนินคดี
แม่ของผู้เสียหายได้เล่าถึงความยากลำบากในการติดตามคดี เธอกล่าวว่าหลังจากแจ้งความเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม ไม่มีการประสานงานจากตำรวจเพื่อสอบปากคำเพิ่มเติม ซึ่งทำให้เธอรู้สึกกังวลว่าคดีจะไม่คืบหน้า และอาจทำให้ผู้กระทำลอยนวลไปได้ ขณะเดียวกันผู้กระทำยังคงโพสต์บนโซเชียลมีเดียที่แสดงความเยาะเย้ยต่อครอบครัวผู้เสียหาย รวมถึงมีกลุ่มคนที่สนับสนุนผู้กระทำเข้ามาแสดงความคิดเห็นในทางลบ
ครอบครัวผู้เสียหายยืนยันว่าต้องการให้ผู้กระทำได้รับโทษอย่างยุติธรรม เนื่องจากพฤติกรรมของเขาสร้างความเสียหายทางจิตใจต่อผู้เสียหายอย่างมาก หลังเกิดเหตุ ผู้เสียหายไม่สามารถนอนหรือทานอาหารได้เนื่องจากความเครียดจากการถูกทำร้ายและการถ่ายภาพเพื่อแบล็กเมล์ นอกจากนี้ยังมีการขู่ฆ่าผ่านกลุ่มเพื่อนของผู้กระทำ ซึ่งทำให้ครอบครัวยิ่งรู้สึกวิตกต่อความปลอดภัยของตนเอง
การเปิดเผยว่าเคยเกิดเหตุการณ์คล้าย ๆ กันในอดีต
ผู้หญิงรายหนึ่งที่เคยถูกคนขับรถตู้รายเดียวกันกระทำในลักษณะเดียวกันเมื่อหลายปีก่อนได้ติดต่อผู้สื่อข่าวเพื่อเปิดเผยเรื่องราวของตนเอง เธอเล่าว่าเมื่อหลายปีก่อน เธอได้ใช้บริการรถตู้โดยสารและถูกคนขับใช้กำลังบังคับภายในรถ แต่เนื่องจากความอายและกลัว เธอไม่ได้แจ้งความ จนกระทั่งทราบเรื่องที่เกิดขึ้นกับเด็กหญิงวัย 19 ปี เธอจึงตัดสินใจเปิดเผยเรื่องราวของตนเองและพร้อมที่จะแจ้งความในคดีของตนเอง
การเปิดเผยเรื่องราวของผู้หญิงรายนี้ทำให้เห็นว่าคนขับรถตู้รายนี้อาจมีประวัติการกระทำที่ไม่เหมาะสมต่อผู้โดยสารมานานแล้ว ซึ่งการทำความเข้าใจถึงพฤติกรรมที่ซ้ำซ้อนนี้จะช่วยให้เจ้าหน้าที่สามารถตรวจสอบและรวบรวมหลักฐานเพิ่มเติม เพื่อให้คดีดำเนินไปอย่างรวดเร็วและยุติธรรม ขณะเดียวกันยังสะท้อนถึงความสำคัญของการปกป้องสิทธิของผู้เสียหายและสร้างความไว้วางใจในกระบวนการยุติธรรม
