สามเหลี่ยมเบอร์มิวดาหรือที่รู้จักกันในชื่อสามเหลี่ยมปีศาจ ทอดยาวระหว่างไมอามี เบอร์มิวดา และเปอร์โตริโก. บริเวณนี้สร้างความหลงใหลและสร้างความหวาดกลัวให้กับสาธารณชนและผู้เชี่ยวชาญมายาวนาน เนื่องจากการหายตัวไปอย่างลึกลับของเรือและเครื่องบินที่แล่นผ่านผืนน้ําและท้องฟ้า.
มีการเสนอทฤษฎีมากมายเพื่ออธิบายการหายตัวไปอย่างอธิบายไม่ได้. บางคนแนะนําว่าความผิดปกติของแม่เหล็กที่ผิดปกติของภูมิภาคนี้รบกวนอุปกรณ์นําทางและนําไปสู่อุบัติเหตุ. คนอื่นๆ เชื่อว่าปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ เช่น คลื่นประหลาด การปะทุของก๊าซมีเทนใต้น้ํา หรือแผ่นดินถล่มใต้น้ําขนาดใหญ่ มีส่วนทําให้เกิดการสูญเสียอย่างกะทันหัน.
การหายตัวไปที่โดดเด่น เช่น เที่ยวบิน 19 ซึ่งเป็นฝูงบินทิ้งระเบิดของกองทัพเรือสหรัฐฯ 5 ลําที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยระหว่างภารกิจฝึก และเรือยูเอสเอส ไซคลอปส์ ซึ่งเป็นเรือกองทัพเรือสหรัฐฯ ขนาดใหญ่ที่สูญหายพร้อมลูกเรือ 309 คน ได้ตอกย้ําชื่อเสียงของสามเหลี่ยมเบอร์มิวดาในฐานะเขตแห่งความลึกลับ และความหวาดกลัว.
แม้จะมีเรื่องเล่าที่น่าตกใจ แต่ผู้เชี่ยวชาญหลายคนก็เตือนไม่ให้ยอมรับคําอธิบายที่เหนือธรรมชาติโดยทันที. แลร์รี คุชเช บรรณารักษ์วิจัยและนักเขียน แย้งว่าการหายตัวไปจํานวนมากที่เกิดจากสามเหลี่ยมเบอร์มิวดานั้นได้รับการรายงานอย่างไม่ถูกต้องหรือทําให้เกิดความรู้สึกตื่นเต้น ซึ่งบิดเบือนการรับรู้ถึงอันตรายภายในพื้นที่.
ในขณะที่การสืบสวนดําเนินต่อไป ความสนใจในสามเหลี่ยมเบอร์มิวดายังคงไม่ลดลง. แม้ว่ากรณีที่ไม่สามารถอธิบายได้บางกรณียังคงมีอยู่ แต่ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีและการวิจัยอาจให้คําตอบที่เป็นรูปธรรมได้ในที่สุด. สําหรับตอนนี้ สามเหลี่ยมเบอร์มิวดายังคงรักษาตําแหน่งให้เป็นหนึ่งในความลึกลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุคสมัยใหม่.
มีการเสนอทฤษฎีมากมายเพื่ออธิบายการหายตัวไปอย่างอธิบายไม่ได้. บางคนแนะนําว่าความผิดปกติของแม่เหล็กที่ผิดปกติของภูมิภาคนี้รบกวนอุปกรณ์นําทางและนําไปสู่อุบัติเหตุ. คนอื่นๆ เชื่อว่าปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ เช่น คลื่นประหลาด การปะทุของก๊าซมีเทนใต้น้ํา หรือแผ่นดินถล่มใต้น้ําขนาดใหญ่ มีส่วนทําให้เกิดการสูญเสียอย่างกะทันหัน.
การหายตัวไปที่โดดเด่น เช่น เที่ยวบิน 19 ซึ่งเป็นฝูงบินทิ้งระเบิดของกองทัพเรือสหรัฐฯ 5 ลําที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยระหว่างภารกิจฝึก และเรือยูเอสเอส ไซคลอปส์ ซึ่งเป็นเรือกองทัพเรือสหรัฐฯ ขนาดใหญ่ที่สูญหายพร้อมลูกเรือ 309 คน ได้ตอกย้ําชื่อเสียงของสามเหลี่ยมเบอร์มิวดาในฐานะเขตแห่งความลึกลับ และความหวาดกลัว.
แม้จะมีเรื่องเล่าที่น่าตกใจ แต่ผู้เชี่ยวชาญหลายคนก็เตือนไม่ให้ยอมรับคําอธิบายที่เหนือธรรมชาติโดยทันที. แลร์รี คุชเช บรรณารักษ์วิจัยและนักเขียน แย้งว่าการหายตัวไปจํานวนมากที่เกิดจากสามเหลี่ยมเบอร์มิวดานั้นได้รับการรายงานอย่างไม่ถูกต้องหรือทําให้เกิดความรู้สึกตื่นเต้น ซึ่งบิดเบือนการรับรู้ถึงอันตรายภายในพื้นที่.
ในขณะที่การสืบสวนดําเนินต่อไป ความสนใจในสามเหลี่ยมเบอร์มิวดายังคงไม่ลดลง. แม้ว่ากรณีที่ไม่สามารถอธิบายได้บางกรณียังคงมีอยู่ แต่ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีและการวิจัยอาจให้คําตอบที่เป็นรูปธรรมได้ในที่สุด. สําหรับตอนนี้ สามเหลี่ยมเบอร์มิวดายังคงรักษาตําแหน่งให้เป็นหนึ่งในความลึกลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุคสมัยใหม่.
