เหตุการณ์น่าเศร้าเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2567 ในอำเภอพนมดงรัก จังหวัดสุรินทร์ ผู้เสียหายเป็นหญิงสาวอายุ 19 ปี ซึ่งถูกคนขับรถตู้โดยสารอายุ 36 ปี กระทำชำเราในบ้านของเขา เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลังจากที่ผู้เสียหายใช้บริการรถตู้โดยสารเพื่อกลับบ้านจากกรุงเทพฯ เมื่อมาถึงปลายทาง คนขับได้ออกอุบายให้เธออยู่คนสุดท้ายบนรถก่อนพาไปที่บ้านของเขา และลงมือกระทำความผิด ส่งผลให้ครอบครัวของผู้เสียหายต้องเผชิญกับความเจ็บปวดทั้งทางกายและใจ ขณะนี้คดียังไม่มีความคืบหน้าที่ชัดเจน
รายละเอียดคดี
ในยามเช้าของวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2567 ภายในเขตอำเภอพนมดงรัก จังหวัดสุรินทร์ ภายใต้แสงพระอาทิตย์ที่กำลังจะขึ้น น.ส.บี อายุ 19 ปี ประสบเหตุการณ์ที่เปลี่ยนแปลงชีวิตของเธอไปตลอดกาล หลังจากเดินทางกลับบ้านจากกรุงเทพฯ โดยรถตู้โดยสารที่นายมนตรี อายุ 36 ปี เป็นคนขับ เมื่อมาถึงปลายทาง เธอพบว่าตนเองถูกคนขับพาไปที่บ้านของเขาแทนที่จะส่งไปยังบ้านของตัวเอง ระหว่างทาง เขาได้เคลียร์ผู้โดยสารคนอื่นออกจากรถจนเหลือแต่เธอคนเดียว จากนั้นเขาก็ใช้กำลังบังคับให้เธอลงจากรถและพาเข้าไปในบ้าน ก่อนที่เขาจะลงมือกระทำชำเราเธอในเวลาประมาณตีสี่ของเช้าวันนั้น
หลังจากเกิดเหตุการณ์ น.ส.บี ได้แสดงอาการซึมเศร้าและเงียบๆ ไม่ยอมกินอาหารหรือพูดคุยกับใคร จนกระทั่งแม่ของเธอทราบเรื่องราวที่เกิดขึ้น เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม แม่ของเธอได้นำเรื่องราวไปแจ้งความที่สถานีตำรวจภูธรพนมดงรัก แต่จนถึงขณะนี้ คดียังไม่มีความคืบหน้าที่ชัดเจน ขณะที่ผู้ต้องหาคนขับรถตู้ยังคงอยู่ในพื้นที่และไม่ได้หลบหนี นอกจากนี้ เขายังโพสต์ข้อความเยาะเย้ยเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในโซเชียลมีเดีย พร้อมทั้งขู่ว่าจะนำภาพที่ถ่ายไว้ในวันเกิดเหตุไปเผยแพร่ หากผู้เสียหายหรือครอบครัวนำไปบอกเล่าให้ใครทราบ
นอกจากนี้ มีผู้หญิงอีกคนหนึ่งที่ออกมาเปิดเผยว่า เธอเคยถูกนายมนตรีกระทำชำเราในลักษณะเดียวกันเมื่อหลายปีก่อน แต่เธอไม่ได้แจ้งความเนื่องจากความกลัวและความละอาย ตอนนี้เธอยินดีที่จะให้ข้อมูลและดำเนินการตามกฎหมาย เพื่อให้ความยุติธรรมแก่ตัวเองและผู้เสียหายคนอื่นๆ
ความคิดเห็นจากผู้เขียน
เหตุการณ์นี้สะท้อนให้เห็นถึงความจำเป็นในการสร้างระบบความปลอดภัยที่มั่นคงสำหรับประชาชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้หญิงและเยาวชน คดีนี้ไม่เพียงแค่เป็นเรื่องของการกระทำผิดทางอาญาเท่านั้น แต่ยังเป็นเรื่องของความไว้วางใจที่ถูกทรยศ การกระทำของนายมนตรีไม่เพียงแค่ทำลายชีวิตของผู้เสียหายเท่านั้น แต่ยังทำลายความไว้วางใจที่มีต่อผู้คนรอบข้าง เราควรสนับสนุนให้ผู้เสียหายได้รับความยุติธรรมอย่างเต็มที่ และเร่งรัดกระบวนการยุติธรรมให้รวดเร็วขึ้น เพื่อให้ผู้กระทำผิดต้องรับโทษตามกฎหมาย นอกจากนี้ ควรมีมาตรการป้องกันและฟื้นฟูสภาพจิตใจของผู้เสียหาย เพื่อให้พวกเขากลับมาใช้ชีวิตได้อย่างปกติสุขอีกครั้ง
