บอสตัน - อาการสะอึกเป็นการทํางานของร่างกายที่พบบ่อยและมักน่ารําคาญซึ่งส่งผลกระทบต่อผู้คนทั่วโลก. แม้ว่าหลายคนจะเคยประสบกับเหตุการณ์แปลกๆ นี้ แต่มีเพียงไม่กี่คนที่เข้าใจสาเหตุที่แท้จริง. เมื่อเร็วๆ นี้ ผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ในบอสตันได้แบ่งปันข้อมูลเชิงลึกว่าทําไมเราถึงสะอึก โดยเสนอคําอธิบายโดยละเอียดซึ่งมีพื้นฐานมาจากการวิจัยทางวิทยาศาสตร์.
อาการสะอึกเกิดขึ้นเมื่อกะบังลมหดตัวโดยไม่สมัครใจ ซึ่งเป็นกล้ามเนื้อที่แยกหน้าอกออกจากช่องท้องและมีบทบาทสําคัญในการหายใจ. การหดตัวนี้จะทําให้เกิดการปิดสายเสียงอย่างกะทันหัน ส่งผลให้เกิดเสียง 'hic' ที่มีลักษณะเฉพาะ. ดร. เอมิลี จอห์นสัน ผู้เชี่ยวชาญด้านระบบทางเดินหายใจที่ศูนย์การแพทย์บอสตัน อธิบายว่า "อาการสะอึกมักไม่เป็นอันตรายและมักเกิดจากการกระทําง่ายๆ เช่น กินเร็วเกินไปหรือดื่มเครื่องดื่มอัดลม."
การศึกษาล่าสุดแสดงให้เห็นว่าอาการสะอึกอาจมีจุดประสงค์ทางสรีรวิทยา โดยเฉพาะในทารกแรกเกิดและทารก. ตามที่ดร. มาร์ค ทอมป์สัน นักวิจัยด้านกุมารเวชศาสตร์จากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด "อาการสะอึกอาจช่วยเรอทารก ทําให้พวกเขาขับอากาศที่กลืนเข้าไปออกได้. นี่อาจเป็นข้อได้เปรียบเชิงวิวัฒนาการเพื่อช่วยในการย่อยอาหารและการดูดซึมสารอาหาร."
แม้ว่าอาการสะอึกมักจะเกิดขึ้นชั่วคราวและแก้ไขได้เอง แต่อาการสะอึกแบบถาวรและเรื้อรังสามารถบ่งบอกถึงสภาวะสุขภาพที่ซ่อนอยู่. อาการสะอึกเป็นเวลานานกว่า 48 ชั่วโมงอาจเป็นสัญญาณของปัญหาที่เกี่ยวข้องกับระบบประสาทส่วนกลางหรือระบบทางเดินอาหาร. บุคคลที่มีอาการสะอึกเรื้อรังควรเข้ารับการประเมินทางการแพทย์เพื่อขจัดอาการร้ายแรง.
โดยสรุป แม้ว่าอาการสะอึกอาจสร้างความรําคาญเล็กน้อย แต่ก็เป็นปรากฏการณ์ที่น่าสนใจที่เน้นย้ําถึงความซับซ้อนของร่างกายมนุษย์. การวิจัยที่กําลังดําเนินอยู่ยังคงเปิดเผยเพิ่มเติมเกี่ยวกับการกระทําโดยไม่สมัครใจนี้ โดยเน้นความสมดุลที่ซับซ้อนของระบบทางสรีรวิทยาของเรา. สําหรับผู้ที่ต่อสู้กับอาการสะอึกบ่อยครั้ง การเยียวยาที่บ้านง่ายๆ เช่น การกลั้นหายใจหรือน้ําดื่มอาจช่วยบรรเทาอาการได้ชั่วคราว แต่กรณีที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องต้องได้รับคําแนะนําจากแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ.
อาการสะอึกเกิดขึ้นเมื่อกะบังลมหดตัวโดยไม่สมัครใจ ซึ่งเป็นกล้ามเนื้อที่แยกหน้าอกออกจากช่องท้องและมีบทบาทสําคัญในการหายใจ. การหดตัวนี้จะทําให้เกิดการปิดสายเสียงอย่างกะทันหัน ส่งผลให้เกิดเสียง 'hic' ที่มีลักษณะเฉพาะ. ดร. เอมิลี จอห์นสัน ผู้เชี่ยวชาญด้านระบบทางเดินหายใจที่ศูนย์การแพทย์บอสตัน อธิบายว่า "อาการสะอึกมักไม่เป็นอันตรายและมักเกิดจากการกระทําง่ายๆ เช่น กินเร็วเกินไปหรือดื่มเครื่องดื่มอัดลม."
การศึกษาล่าสุดแสดงให้เห็นว่าอาการสะอึกอาจมีจุดประสงค์ทางสรีรวิทยา โดยเฉพาะในทารกแรกเกิดและทารก. ตามที่ดร. มาร์ค ทอมป์สัน นักวิจัยด้านกุมารเวชศาสตร์จากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด "อาการสะอึกอาจช่วยเรอทารก ทําให้พวกเขาขับอากาศที่กลืนเข้าไปออกได้. นี่อาจเป็นข้อได้เปรียบเชิงวิวัฒนาการเพื่อช่วยในการย่อยอาหารและการดูดซึมสารอาหาร."
แม้ว่าอาการสะอึกมักจะเกิดขึ้นชั่วคราวและแก้ไขได้เอง แต่อาการสะอึกแบบถาวรและเรื้อรังสามารถบ่งบอกถึงสภาวะสุขภาพที่ซ่อนอยู่. อาการสะอึกเป็นเวลานานกว่า 48 ชั่วโมงอาจเป็นสัญญาณของปัญหาที่เกี่ยวข้องกับระบบประสาทส่วนกลางหรือระบบทางเดินอาหาร. บุคคลที่มีอาการสะอึกเรื้อรังควรเข้ารับการประเมินทางการแพทย์เพื่อขจัดอาการร้ายแรง.
โดยสรุป แม้ว่าอาการสะอึกอาจสร้างความรําคาญเล็กน้อย แต่ก็เป็นปรากฏการณ์ที่น่าสนใจที่เน้นย้ําถึงความซับซ้อนของร่างกายมนุษย์. การวิจัยที่กําลังดําเนินอยู่ยังคงเปิดเผยเพิ่มเติมเกี่ยวกับการกระทําโดยไม่สมัครใจนี้ โดยเน้นความสมดุลที่ซับซ้อนของระบบทางสรีรวิทยาของเรา. สําหรับผู้ที่ต่อสู้กับอาการสะอึกบ่อยครั้ง การเยียวยาที่บ้านง่ายๆ เช่น การกลั้นหายใจหรือน้ําดื่มอาจช่วยบรรเทาอาการได้ชั่วคราว แต่กรณีที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องต้องได้รับคําแนะนําจากแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ.
