ทําไมแมวพวกนี้ถึงจู้จี้จุกจิกขนาดนี้?

การศึกษาล่าสุดที่ดําเนินการในนิวยอร์กได้ให้ความกระจ่างว่าเหตุใดแมวบางตัวจึงกินจู้จี้จุกจิกเป็นพิเศษ. งานวิจัยนี้ นําโดย ดร. เจน มอร์ริส จากสถาบันพฤติกรรมแมว เปิดเผยว่าความบกพร่องทางพันธุกรรม ปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม และพฤติกรรมการเรียนรู้ ล้วนมีบทบาทสําคัญในการคัดเลือกแมว. ดร. มอร์ริสตั้งข้อสังเกตว่าแมวบางสายพันธุ์มีแนวโน้มที่จะเลือกรับประทานอาหารมากกว่าเนื่องจากปัจจัยทางพันธุกรรม. 'การวิจัยของเราระบุว่าแนวโน้มเหล่านี้สามารถสืบย้อนไปถึงบรรพบุรุษป่าของพวกเขา' ดร. มอร์ริส 'ที่ซึ่งความชอบด้านอาหารโดยเฉพาะช่วยเพิ่มความอยู่รอด.' ปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม เช่น ประเภทของอาหารที่มีอยู่ กิจวัตรการให้อาหาร และแม้แต่การมีสัตว์เลี้ยงตัวอื่นอยู่ด้วย ก็สามารถส่งผลต่อนิสัยการกินของแมวได้เช่นกัน. การศึกษาพบว่าแมวที่ได้รับอาหารที่หลากหลายในช่วงวัยเด็กมีแนวโน้มที่จะจู้จี้จุกจิกน้อยกว่าเมื่อโตเต็มวัย. พฤติกรรมที่เรียนรู้ รวมถึงประสบการณ์เชิงลบในอดีตกับอาหารบางชนิด และการเสริมรูปแบบการกินที่เฉพาะเจาะจงโดยเจ้าของสัตว์เลี้ยง มีส่วนช่วยในการรับประทานอาหารที่จู้จี้จุกจิกอีกด้วย. 'แมวจําสิ่งที่พวกเขาชอบและไม่ชอบ' ดร.อธิบาย. มอร์ริส 'และความชอบเหล่านี้สามารถเสริมกําลังได้อย่างมากเมื่อเวลาผ่านไป.' ข้อค้นพบจากการศึกษาครั้งนี้มีความสําคัญอย่างยิ่งสําหรับเจ้าของสัตว์เลี้ยงที่ต้องการปรับปรุงสุขภาพและความเป็นอยู่ที่ดีของแมว. การทําความเข้าใจสาเหตุที่แท้จริงของการกินจู้จี้จุกจิกสามารถช่วยในการกําหนดกลยุทธ์การให้อาหารที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น และสร้างความมั่นใจว่าแมวจะได้รับอาหารที่สมดุล.