การศึกษาล่าสุดที่ดําเนินการโดยดร. Jane Thompson จากมหาวิทยาลัยนิวคาสเซิลได้ให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับลักษณะพฤติกรรมและวิถีวิวัฒนาการที่แตกต่างกัน ซึ่งอธิบายว่าทําไมแมวจึงไม่ผูกพันกับมนุษย์ได้ง่ายเหมือนสุนัข.
การวิจัยที่ดําเนินการในนิวคาสเซิลเกี่ยวข้องกับการสังเกตและการวิเคราะห์แมวและสุนัขในบ้านอย่างกว้างขวาง. ดร. ทอมป์สันและทีมงานของเธอสังเกตเห็นว่าแมวต่างจากสุนัขตรงที่มักแสดงพฤติกรรมโดดเดี่ยวมากกว่า ซึ่งสามารถสืบย้อนไปถึงประวัติศาสตร์วิวัฒนาการของพวกมันในฐานะนักล่าโดดเดี่ยว.
ตามที่ดร. ทอมป์สัน 'แมวมีแนวโน้มที่จะเป็นอิสระโดยธรรมชาติเนื่องจากภูมิหลังทางวิวัฒนาการของพวกมัน. ในทางกลับกัน สุนัขมีวิวัฒนาการมาจากสัตว์แพ็ค และด้วยเหตุนี้จึงมีแนวโน้มที่จะแสวงหามิตรภาพและสร้างความผูกพันกับมนุษย์มากขึ้น.'
การศึกษาเน้นย้ําว่าแม้ว่าสุนัขจะถูกเลี้ยงเป็นเวลาหลายพันปีเพื่ออาศัยและทํางานอย่างใกล้ชิดกับมนุษย์ แต่แมวกลับถูกเลี้ยงในระยะเวลาที่สั้นกว่าและยังคงรักษาสัญชาตญาณตามธรรมชาติไว้มากกว่า. ทําให้พวกเขามีโอกาสน้อยที่จะพึ่งพามนุษย์ในการมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคม.
นอกจากนี้ การวิจัยยังระบุว่าแมวสื่อสารได้แตกต่างเมื่อเทียบกับสุนัข. สุนัขใช้สัญญาณที่หลากหลายเพื่อถ่ายทอดอารมณ์และความตั้งใจ ซึ่งทําให้มนุษย์ตีความและตอบสนองต่อพวกมันได้ง่ายขึ้น. อย่างไรก็ตาม แมวมักจะใช้สัญญาณที่ละเอียดกว่า ทําให้การสื่อสารระหว่างมนุษย์กับแมวมีความท้าทายมากขึ้น.
แม้จะมีความแตกต่างเหล่านี้ ดร. ทอมป์สันให้ความมั่นใจกับเจ้าของแมวว่าแมวยังสามารถสร้างความผูกพันทางอารมณ์ที่แน่นแฟ้นกับมนุษย์ได้. 'มันต้องใช้เวลา ความอดทน และความเข้าใจในพฤติกรรมและความต้องการเฉพาะของพวกเขา' เธอแนะนํา.
ข้อค้นพบจากการศึกษาครั้งนี้ไม่เพียงแต่ทําให้เรามีความเข้าใจลึกซึ้งยิ่งขึ้นเกี่ยวกับพฤติกรรมของสัตว์เลี้ยงเท่านั้น แต่ยังให้ข้อมูลเชิงลึกที่มีคุณค่าสําหรับเจ้าของสัตว์เลี้ยงเกี่ยวกับวิธีการส่งเสริมความสัมพันธ์กับเพื่อนแมวของพวกเขาให้ดียิ่งขึ้น.
การวิจัยที่ดําเนินการในนิวคาสเซิลเกี่ยวข้องกับการสังเกตและการวิเคราะห์แมวและสุนัขในบ้านอย่างกว้างขวาง. ดร. ทอมป์สันและทีมงานของเธอสังเกตเห็นว่าแมวต่างจากสุนัขตรงที่มักแสดงพฤติกรรมโดดเดี่ยวมากกว่า ซึ่งสามารถสืบย้อนไปถึงประวัติศาสตร์วิวัฒนาการของพวกมันในฐานะนักล่าโดดเดี่ยว.
ตามที่ดร. ทอมป์สัน 'แมวมีแนวโน้มที่จะเป็นอิสระโดยธรรมชาติเนื่องจากภูมิหลังทางวิวัฒนาการของพวกมัน. ในทางกลับกัน สุนัขมีวิวัฒนาการมาจากสัตว์แพ็ค และด้วยเหตุนี้จึงมีแนวโน้มที่จะแสวงหามิตรภาพและสร้างความผูกพันกับมนุษย์มากขึ้น.'
การศึกษาเน้นย้ําว่าแม้ว่าสุนัขจะถูกเลี้ยงเป็นเวลาหลายพันปีเพื่ออาศัยและทํางานอย่างใกล้ชิดกับมนุษย์ แต่แมวกลับถูกเลี้ยงในระยะเวลาที่สั้นกว่าและยังคงรักษาสัญชาตญาณตามธรรมชาติไว้มากกว่า. ทําให้พวกเขามีโอกาสน้อยที่จะพึ่งพามนุษย์ในการมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคม.
นอกจากนี้ การวิจัยยังระบุว่าแมวสื่อสารได้แตกต่างเมื่อเทียบกับสุนัข. สุนัขใช้สัญญาณที่หลากหลายเพื่อถ่ายทอดอารมณ์และความตั้งใจ ซึ่งทําให้มนุษย์ตีความและตอบสนองต่อพวกมันได้ง่ายขึ้น. อย่างไรก็ตาม แมวมักจะใช้สัญญาณที่ละเอียดกว่า ทําให้การสื่อสารระหว่างมนุษย์กับแมวมีความท้าทายมากขึ้น.
แม้จะมีความแตกต่างเหล่านี้ ดร. ทอมป์สันให้ความมั่นใจกับเจ้าของแมวว่าแมวยังสามารถสร้างความผูกพันทางอารมณ์ที่แน่นแฟ้นกับมนุษย์ได้. 'มันต้องใช้เวลา ความอดทน และความเข้าใจในพฤติกรรมและความต้องการเฉพาะของพวกเขา' เธอแนะนํา.
ข้อค้นพบจากการศึกษาครั้งนี้ไม่เพียงแต่ทําให้เรามีความเข้าใจลึกซึ้งยิ่งขึ้นเกี่ยวกับพฤติกรรมของสัตว์เลี้ยงเท่านั้น แต่ยังให้ข้อมูลเชิงลึกที่มีคุณค่าสําหรับเจ้าของสัตว์เลี้ยงเกี่ยวกับวิธีการส่งเสริมความสัมพันธ์กับเพื่อนแมวของพวกเขาให้ดียิ่งขึ้น.
